Babylon 10
's werelds beste online woordenboek

Download hem - 't is gratis

Definitie van Schengen (akkoord en overeenkomst)

Definitie van Schengen (akkoord en overeenkomst) uit woordenboeken Internationale Organisaties
EU Dutch Glossary
Het Akkoord van Schengen is op 14 juni 1985 in Schengen ondertekend door België, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg en Nederland. Het akkoord beoogt geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen en instelling van een regeling voor vrij verkeer voor alle personen die onderdaan zijn van de ondertekenende staten, de overige staten van de Gemeenschap en derde landen.

De Overeenkomst van Schengen is op 19 juni 1990 door deze vijf staten ondertekend, maar pas in 1995 in werking getreden. De Overeenkomst legt regelingen en garanties voor de uitvoering van het vrije verkeer vast.

Het akkoord en de overeenkomst, de voorschriften die op grond van die teksten zijn vastgesteld en aanverwante overeenkomsten vormen samen het zogeheten „Schengen-acquis". Aan het Verdrag van Amsterdam is een protocol gehecht dat de integratie van het Schengen-acquis in de verdragen regelt. Wat de juridische grondslag betreft moesten de bepalingen die het Schengen-acquis uitmaken, worden ondergebracht in de eerste pijler (de nieuwe titel IV, „Visa, asiel, immigratie en andere beleidsterreinen die verband houden met het vrije verkeer van personen" van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap) of de derde pijler (titel VI, „Bepalingen inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken", van het Verdrag betreffende de Europese Unie). De juridische integratie van Schengen in de Unie is ook gepaard gegaan met integratie van de instellingen. Zo is het Uitvoerend Comité van Schengen opgegaan in de Raad van de Europese Unie en heeft het secretariaat-generaal van de Raad de taken van het secretariaat van Schengen overgenomen.

Het protocol bij het Verdrag van Amsterdam bepaalt ook dat het Schengen-acquis en de voorschriften die de instellingen hebben vastgesteld op basis van het Schengen-acquis in hun geheel door de kandidaat-lidstaten moeten worden overgenomen.

Het Schengen-gebied is de loop der jaren steeds verder uitgebreid: Italië is er in 1990 bijgekomen, Spanje en Portugal in 1991, Griekenland in 1992, Oostenrijk in 1995 en Denemarken, Finland en Zweden in 1996. IJsland en Noorwegen zijn ook partij bij de overeenkomst.

Ierland en het Verenigd Koninkrijk zijn geen partij bij het akkoord en de overeenkomst. Volgens het protocol bij het Verdrag van Amsterdam mogen deze twee landen echter deelnemen aan alle bepalingen van het Schengen-acquis of een gedeelte ervan, wanneer in de Raad alle dertien partijen bij het akkoord en de overeenkomst daarmee instemmen. Het Verenigd Koninkrijk heeft in maart 1999 verzocht te mogen deelnemen aan enkele onderdelen van de samenwerking op basis van Schengen, zoals de justitiële en politiële samenwerking in strafzaken, de bestrijding van drugs en het Schengen-informatiesysteem SIS. Het besluit waarbij het verzoek werd ingewilligd, is door de Raad in mei 2000 genomen. In juni 2000 en november 2001 heeft Ierland verzocht te mogen deelnemen aan enkele onderdelen van Schengen, zoals de bepalingen over de invoering en het functioneren van het Schengen-informatiesysteem SIS. Het besluit waarbij het verzoek van Ierland werd ingewilligd, is door de Raad in februari 2002 genomen.

Denemarken mag, hoewel het de Overeenkomst van Schengen al heeft ondertekend, in het kader van de Europese Unie kiezen of het nieuwe besluiten die op basis van Schengen zijn genomen, zal toepassen.

Zie:

•Acquis communautaire
•Justitie en Binnenlandse Zaken (JBZ)
•Pijlers van de Europese Unie 
•Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid
•Titel VI van het VEU 
•Vrij verkeer van personen  (visa, asiel, immigratie en andere beleidsterreinen)

© European Communities, 1995-2004